küçüklükten aşinaydım ben. daha ilkokula giderken. evden poşetin içine ekmek arası patates kızartması koydurup stadın yolunu tutardım o yaşta. ufacıktım ama çok büyük sevgi vardı kalbimde. hasta olurdum, yağmur yerdim, boğazlarım mahvolurdu… ama hala o zevki hiç bişeyden alamam. öyle garip bi tutkuydu bizimkisi. azaldı mı ? tabiki hayır da hayat bazen en sevdiğiniz şeyleri bile elinizden almada çok ustadır.
ama benden söylemesi. ölmeden önce yaşayın o heyecanı !