Arkadaş bi halt olmadı tabii ya. Ne olacaktı ya ? Mesela 200 küsür bin kişi beni takip edebilirdi, bi kaç kitap yazar paranın dibine vururdum. Sonra bu tipsiz halimle bi kaç sevgili bulur ohh mis gibi hayatım olurdu. olmaz mıydı ? Ne olacaktı ya?
Bi halt olmazdı hacı dayı. ki olmadı zaten. kız bi blog yazmış sonra hayatı değişmiş , tv de onu izliyor ve yok be pek de güzel değilmiş diyorum. Zaten bu hale gelene kadar bu yüzden suratını göstermemiştir diyorum. paranın dibine vuramasam da eleştirinin dibine vuruyorum.
Hem 200 küsür bin takipçim yok. Ulan bırak 200 küsür bini, onun küsüratı kadar bile takipçim yok.
Bende blog yazıyom ama yazdığımı okuyan kişilerin adlarını bile bilirim o kadar az çünkü okuyanlar.
Sanırım sorun küfür etmekte ve kız olmakta.
Küfür etmek konusu önemli bende sallasaydım ağzıma geleni çok daha meşhur olurdum.
Bi de kız olaydım tadından yenmezdim. demedi demeyin sayın seyirciler.
Neyse sonuçta bi yerde bi sorun var ama hala bulabilmiş değilim.
Ama bi kitap imza günüm olsun isterdim. bi kaç güvenlik görevlisi falan, izdiham, kızlar imza attırmak için birbirlerini eziyorlar.
Ya da acaba bu kimmiş kimmiş diyen binlerce insan olsun isterdim.
Çok da iğrenç bir durum olurdu sonuçta sürekli kendine bi çeki düzen vermelisin belki ama insan bazen istemiyo değil.
Tabi evde atletle bu yazıyı yazarken konuşmak rahat, insanlara karşı bir sorumluluğu olması zor insanın.
En azından küfür edemesemde (rahat olmadığım için) bi çok konuda kimseyi takmıyorum.
Ya da insanlar benden yazı bekler diye kendimi kasmıyorum. keyfe keder yaşama konusunda daha rahatım diyebilirim.
Mutlu muyum ??? bilmiyorum çok da umurumda değil ama insan neden ben değilim diyor tabi lakin o da çok sıkıntı değil.
Samanpan da bir hiçtir sonuç olarak.
İstediğim hayat da lafa girerken ki söylediğim şeyler değil. İstediğim şöyle bişey :
Biz hep burdayız şimdilik.
Saygı sevgi vb…
